Weblog

  • Burmese buffelkar

    Burmese buffelkar langs de weg

    6 maart. We fietsen van Bagan naar Mandalay, twee machtige koninkrijken uit een ver verleden. De weg is stil, het landschap tijdloos. Een eenzame kar rijdt in de berm. Het enige wat aan nu herinnert, is het asfalt waarop we rijden.

    Reis: Myanmar
    Volgende datum:
  • Welkom in Lhasa

    26 mei 2019

    Tibetaanse vrouw voor de Jokhang tempel in Lhasa

    We zijn weer bezig met onze reis Tibet-Nepal. De komende tijd zal ik foto's laten zien over onze wederwaardigheden.

    De dame op de foto staat voor de Jokhang tempel in Lhasa, een van de heiligste plekken in Tibet.

    De volgende reis start op 9 september. Iets voor u?

    Tot 1 juli krijgt u vroegboekkorting. Voor meer informatie klikt u op onderstaande link.

    Reis: Tibet-Nepal
    Volgende datum:
  • De Thaise leeuw

    Thaise leeuw
    Trouwe tempelbewaker
    Elke Thaise tempel wordt bewaakt door een paar monsters bij de ingang. Hoe komen die daar?

    Lang geleden kwamen er monniken naar Thailand. Zij brachten verhalen mee over Sri Lanka, hun vreemde, verre thuisland. Zij vertelden over de leeuw: een machtig, harig beest. 'Die kan mooi de tempel bewaken', dachten de Thai.

    Er was echter niemand die een leeuw in het echt had gezien. En zo gingen beeldhouwers aan de slag en creëerden hun eigen leeuw, de trouwe tempelwachter.

  • Een paar woordjes Thai

    Thai is, net als veel Aziatische talen, een toontaal. Het heeft 5 verschillende tonen, en de toonhoogte waarop een woord wordt uitgesproken bepaalt mede de betekenis.
    Spreken is op zich redelijk te leren, vooral omdat de grammatica vrij simpel is. Anders is dat met de geschreven taal, die voor ons westerlingen moeilijk te doorgronden is.
    Het Thaise alfabet bestaat uit 44 medeklinkers (b, d, k...) en 47 klinkers. Er zijn geen hoofdletters, maar een letter wordt aan het eind van een lettergreep vaak anders uitgesproken dan aan het begin van een lettergreep. Er wordt van links naar rechts geschreven, maar toch op een andere manier dan wij gewend zijn. Een aardige illustratie geeft het vrij nutteloze zinnetje 'Ik eet geen rijst'.

    ผมไม่กินข้าว
    Pom mai kin khao
    Ik niet eet rijst

    Wat wellicht opvalt, is dat alles aan elkaar geschreven is. Spaties zijn niet nodig tussen woorden, maar worden af en toe gebruikt om een zin op te delen zoals wij dat met komma's doen.

    De basisbouwsteen om te schrijven is de lettergreep. Een lettergreep is op een vaste manier opgebouwd. Die opbouw is als volgt:

    • men gaat ervan uit, dat een lettergreep uit maximaal drie klanken is opgebouwd: een medeklinker (b, d, k,...), een klinker (a, e, o,...) en een medeklinker.
    • in het midden wordt de klank geschreven waar de lettergreep mee begint. Is er geen eerste klank, dan wordt dat met een speciale letter ('') aangegeven
    • links, rechts, boven en onder die eerste klank worden tekentjes gezet die de middenklank weergeeft
    • daar weer boven kan een tekentje staan dat de toon aangeeft, maar dat hoeft niet.
    • als laatste wordt aan de rechterkant de eindklank gezet, als die aanwezig is.

    Laten we het voorbeeldzinnetje wat nader bekijken. Elk woord bestaat uit maar één lettergreep.

    ผม
    Pom
    Ik

    Dit woordje bestaat uit de begin- en de eindklank: de 'p' en de 'm'. Wie 'pm' probeert uit te spreken, zegt vanzelf zoiets als 'pom', reden waarom de 'o' niet hoeft te worden geschreven.

    ไม่
    Mai
    Niet

    Dit woord bestaat alleen uit een begin- en een middenklank. Wie het met 'pom' hierboven vergelijkt, zal de 'm' kunnen vinden. Vooraan staat de 'ai'. Boven de 'm' staat een streepje: dat geeft de toon aan.

    กิน
    Kin
    Eet

    Hier zijn zowel begin-, midden als eindklank aanwezig. Links de 'k', daarboven de 'i' en rechts de 'n'.

    ข้าว
    Khao
    Rijst

    De eerste letter is de 'kh'. Het tekentje erboven geeft de toon aan, terwijl de laatste twee letters de 'ao' aangeven.

  • De smid

    de smidIn Laos zijn veel ambachten die in Nederland niet meer voorkomen. Eén daarvan is de smid.

    Hier wordt een mes gesmeed. Om de beurt slaan de mannen op het ijzer. Er liggen verschillende ijzers in het vuur, dat aangejaagd wordt door een ventilator. Het aambeeld is een oude legergranaat.

    De messen worden gebruikt voor van alles, van houtkappen tot vleeshouwen.